๛ สะออนการค้ๅ® ๛

ด้วยความคิดที่ว่า.... พอแล้วกับงานโรงพิมพ์ บวกกับรู้สึกไม่ชอบใจเพื่อนร่วมงาน

และคิดว่าทนมาได้แล้วหนึ่งปี ก็เลยลาออกมาเฉยๆ พร้อมไม่ได้หางานใหม่รองรับไว้

และโดยเหตุผลที่คิดว่า จะกลับไปช่วยกิจการที่บ้านก็ได้...​

แต่ที่ไหนได้ฮ่าๆๆๆๆ โดนที่บ้านไล่ไปเป็นลูกน้องอีกสักพักใหญ่....

แล้วที่นี้จะเอาไงล่ะ.... เป็นเวลาหลายอาทิตย์ล่ะ ที่นั่งคิด...

หลังจากนั่งเป็นวัวเป็นควายได้.... อาทิตย์กว่าๆ ก็เลยคิดว่าจะหางานใหม่ทำล่ะครับ

คร่าวนี้ อยากลองไปทำ นิตยสารดู... เพราะ งานที่ทำมาเป็นงานโรงพิมพ์... เริ่มเบื่อแล้ว

กับงานโปรดั๊กนชั่นล่ะ..... สู้ๆ ครับ.... พิสูจน์.. ให้ที่บ้านเค้าเห็น.....

ช่วงเวลาช่วงนี้... ผมก็เลยเหลือเวลา... นั่งวาดการ์ตูน วางเนื้อเรื่อง....

มีผลงานออกมาอย่างไร.... จะนำมาอัพให้ดูกันครับ.... 

edit @ 11 Feb 2010 12:38:55 by ดช.วีระยุทธ

ผมกำลังสับสนในชีวิต.... หาหลักแหล่งไม่เจอ ไม่รู้จะเริ่มอย่างไร หลังเรียนจบ....มีหลายๆ คนที่ผมรู้จัก หลายคน บอกว่า ต้องทำงานที่ต้องทำ เพื่อไปเติ่มเต็มสิ่งที่ฝันใฝ่....

 เรื่องของเรื่อง จิตใจของผม อยู่ ที่การเล่นดนตรี หรือทำเพลง แต่อีก มุมนึงของชีวิตผมก็สามารถทำงานกราฟฟิกได้...  

แต่หากถามหัวใจผมว่าอยากทำไร... ผมตอบได้เลยว่า อยากสร้างเพลง แล้วมีแฟนเพลง ที่ชอบงานผม

ความเป็นจริง ในชีวิต มันมี ข้อจำกัดหลายๆ อย่าง อย่างเรื่องเงิน ครอบครัว เพื่อนๆ ญาติ ทั้งหลายที่ชอบ พูดว่า เล่นดนตรีมันไม่มั่นคง มันอย่างโน้นอย่างนี้.....  เล่นไปมึงจนแน่มึง... ซึ่ง ก็เป็นเรื่องธรรมดา ที่คนเราอยากรวย ยกย่องคนรวย... จะให้หนีระบบทุนนิยมไปได้ไงล่ะ... ก็มันเข้ามาแ้ล้วนิ

หลายคนกรอกหูผม จนผมรู้สึกว่า... เฮ้ย... ชีวิตกูนี่ ต้องเดิมตามทางของคนอื่นชิมิ???

ยิ่งนานวัน ยิ่งไม่เข้าใจชีวิต ทั้งที่ มี คำพูดมากมายจาก คนมีประสบการณ์  ซึ่ง มันก็เป็นเพียงคำพูด ที่เข้าหูไป.. แล้วไงต่อล่ะ จะทำตามเค้าดีมั๊ย ทำตามใจตัวเองดีมั๊ย กลับมาถามใจตัวเองดู ยิ่งสับสนเข้าไปใหญ่เลย

จึุงอยากขอคำปรึกษาจาก ท่านผู้มีประสบการณ์ ชีวิตทั้งหลายครับ ว่าผมควรจะเดินต่ออย่างไรดี ???

edit @ 2 Dec 2008 16:51:38 by ดช.วีระยุทธ

     ผมมีโอกาส ได้ไปอยู่ ใน ม.บู มา ในระยะเวลานึง... ก็ได้มีโอกาสได้ไป สัมผัส กับทั้ง อาจารย์ที่ คณะนิเทศศาสตร์ จนไปถึง ศิลปกรรมศาสตร์ และได้เห็น... ความมุ้งมั่น ของนิสิต ที่ต่างจาก... นักศึกษา ร่วมถึงกิจกรรมทำกันจน ดึกดื่น โดยมี อาจารย์คอยดูแล อย่างดี ไม่ต้องสนใจว่า ใครจะมาไล่ เหมือน มหาวิทยาลัยเก่าผม(น่าอิจฉาจริงๆ)

    เด็ก JR ที่น้าผม สอนอยู่นั้น ทำงานใน ห้องLab กันดึกดื่นๆได้ ตลอด ไม่มีใครว่า แต่ที่สำคัญ คือ เด็กพวกนี้ ไร้สาระในเรื่องงาน ได้สุดยอดมาก ไร้สาระในเรื่องงาน ในที่นี้ ผมหมายถึง ทำงานกันอย่างสนุก จนนึกว่า ไร้สาระกันเลยล่ะ.... ในส่วนนี้ ตอนผมเป็น นักศึกษา ไม่เคยมีมาก่อน...

   ส่วนเรื่อง อาจารย์ ผมตอบได้เลยว่า เหมือนคนในครอบครัวเลย สนิทกับนักศึกษาทุกคนปรึกษาได้ทุกเรื่อง 

น่าอิจฉามากครับ......  ((น่าเสียดายไม่ได้เอากล้องไปด้วย ถ้างั้นจะเก็บภาพมากฝาก))

edit @ 15 Nov 2008 19:04:25 by ดช.วีระยุทธ

edit @ 15 Nov 2008 19:18:48 by ดช.วีระยุทธ